این ناحیهٔ زایش ستاره که با نام NGC 2264 فهرست شده، آرایش زیبا اما پیچیدهای از گاز و غبار میانستارهای است که حدود ۲۷۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد و در صورت فلکی کمنور اما خیالانگیز تکشاخ، Monoceros قرار گرفته است. این چشمانداز فصلی آسمان که نزدیک استوای سماوی و در مجاورت صفحهٔ کهکشان راه شیری دیده میشود، ترکیبی از سحابیهای سرخرنگِ گسیلشی است که بهوسیلهٔ نور پرانرژی ستارگان نوزاد برانگیخته شدهاند، در کنار ابرهای تاریک غبار میانستارهای. در جاهایی که این ابرهای غبارِ معمولاً پوشاننده به ستارگان داغ و جوان نزدیک هستند، نور ستارگان را بازتاب میدهند و سحابیهای آبیِ بازتابی را شکل میدهند. در واقع، ستارهٔ پرنور و متغیر S Monocerotis در نزدیکی مرکز، در میان مهای با تهرنگ آبی فرو رفته است. ستارگان NGC 2264 که بالای S Monocerotis با آرایشی ساده و مثلثی چیده شدهاند، بهطور عامیانه با نام خوشهٔ ستارهای درخت کریسمس شناخته میشوند. سحابی مخروطی که بهوسیلهٔ نور پرانرژی ستارگان تراش خورده، وارونه در رأس این درخت کریسمس کیهانی قرار دارد، و پوشش غبارآلود و پیچدرپیچِ گاز و غبارِ درخشان زیر درخت، سحابی پوست روباه نامیده میشود. این قاب تلسکوپی غنی حدود ۱٫۵ درجه یا معادل ۳ قرص کامل ماه را از بالا تا پایین آسمان در بر میگیرد و در فاصلهٔ NGC 2264 تقریباً ۸۰ سال نوری را پوشش میدهد.
Image Credit & Copyright: Michael Kalika