دهانهٔ افلاطون با کف تیره و پهنای ۹۵ کیلومتر و قلههای آفتابخوردهٔ آلپهای ماه (Montes Alpes) در این تصویر تلسکوپی شارپ از سطح ماه برجسته شدهاند. در حالی که رشتهکوه آلپ روی سیارهٔ زمین طی میلیونها سال و بر اثر برخورد آهستهٔ صفحات قارهای شکل گرفته، آلپهای ماه احتمالاً بر اثر یک برخورد ناگهانی پدید آمدهاند که حوضهٔ برخوردی عظیمی را ایجاد کرد که با نام دریای بارانها یا Mare Imbrium شناخته میشود. کف نسبتاً هموار و پوشیده از گدازهٔ این دریا در پایین رشتهکوه مرزی دیده میشود. عارضهٔ مستقیم و برجستهای که کوهها را قطع میکند، درهٔ آلپی ماه (Vallis Alpes) است. این دره که دریای بارانها را به Mare Frigoris یا دریای سرما در شمال پیوند میدهد، بهسمت بالا-راست امتداد دارد، حدود ۱۶۰ کیلومتر طول و تا ۱۰ کیلومتر عرض دارد. البته کوه بزرگ و روشنِ آلپیِ ماه در پایین و راست دهانهٔ افلاطون، مونبلان نام دارد. بدون جو — و البته بدون برف — آلپهای ماه احتمالاً مکان ایدهآلی برای یک تعطیلات زمستانی نیستند. با این حال، یک اسکیباز ۱۵۰ پوندی روی ماه تنها حدود ۲۵ پوند وزن خواهد داشت.
Image Credit & Copyright: Luigi Morrone
