در فاصلهای تنها حدود ۵۶ میلیون سال نوری، در جهت صورت فلکی جنوبی کوره (Fornax)، NGC 1365 یک کهکشان مارپیچی میلهای عظیم با قطری در حدود ۲۰۰ هزار سال نوری است. این اندازه دو برابر کهکشان مارپیچی میلهای خودمان، راه شیری، است. این تصویر شارپ از ابزار فروسرخ میانی (MIRI) تلسکوپ فضایی جیمز وب، جزئیات خیرهکنندهای از این مارپیچ باشکوه را در نور فروسرخ آشکار میکند. میدان دید وب حدود ۶۰ هزار سال نوری از گسترهٔ NGC 1365 را پوشش میدهد و هستهٔ کهکشان و خوشههای درخشان ستارههای نوزاد را کاوش میکند. شبکهٔ پیچیدهای از رشتهها و حبابهای غبارآلود توسط ستارگان جوان در امتداد بازوهای مارپیچی که از میلهٔ مرکزی کهکشان پیچ میخورند، ایجاد شده است. اخترشناسان گمان میکنند میدان گرانشیِ میلهٔ NGC 1365 نقشی حیاتی در تحول کهکشان ایفا میکند؛ بهگونهای که گاز و غبار را به درون یک گرداب ستارهزایی هدایت کرده و در نهایت مواد را به سوی سیاهچالهٔ ابرپرجرم مرکزیِ کهکشانِ فعال تغذیه میکند.
Image Credit: NASA, ESA, CSA, Janice Lee (NOIRLab) – Processing: Alyssa Pagan (STScI)