مریخ چهرهای شاد به خود گرفته است. دهانهٔ مریخیِ گاله به این دلیل مشهور است که نشانههای درونی آن شکلی شبیه به یک صورت ایجاد میکنند که هم لبخند میزند و هم چشمک میزند. این نشانهها در اصل در دههٔ ۱۹۷۰ در تصاویری که توسط مدارگرد وایکینگ ثبت شده بودند، کشف شدند. فضاپیمای Mars Global Surveyor (MGS) که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ به دور مریخ میچرخید، تصویر شاخص را ثبت کرد. دهانهٔ «چهرهٔ خندان» و ویژگیهای نمادین آن، میلیاردها سال پیش و کاملاً تصادفی شکل گرفتهاند؛ زمانی که یک سیارک به اندازهٔ یک شهر به سطح مریخ برخورد کرد. همهٔ سیارات سنگی و قمرهای منظومهٔ شمسی ما دارای دهانههای برخوردی هستند؛ بیشترین تعداد دهانهها بر روی ماه زمین و سیارهٔ عطارد دیده میشود. البته زمین و زهره نیز میتوانستند تعداد بیشتری دهانه داشته باشند، اگر شرایط جوی و فرسایش آنها را از بین نمیبرد.
