آه، چه شبکهٔ درهمتنیدهای که یک سحابی سیاره نما میتواند ببافد. سحابی سیاره نما عنکبوت سرخ ساختار پیچیدهای را نشان میدهد که میتواند زمانی شکل بگیرد که یک ستارهٔ معمولی گازهای بیرونی خود را بیرون میریزد و به یک ستارهٔ کوتولهٔ سفید تبدیل میشود. این سحابی سیارهای متقارنِ دولُبی که بهطور رسمی با شناسهٔ NGC 6537 ثبت شده، یکی از داغترین کوتولههای سفید مشاهدهشده را در خود جای داده است؛ احتمالاً بهعنوان بخشی از یک سامانهٔ ستارهٔ دوتایی. بادهای درونی که از ستارههای مرکزی به بیرون میوزند، با سرعتهایی بیش از ۱٬۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه اندازهگیری شدهاند. این بادها سحابی را منبسط میکنند، در امتداد دیوارههای آن جریان مییابند و باعث برخورد موجهایی از گاز داغ و غبار میشوند. اتمهایی که در این شوکهای برخوردی گرفتار میشوند، نوری را تابش میکنند که در تصویر شاخص فروسرخِ رنگ کاذب ثبتشده توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب دیده میشود. سحابی عنکبوت سرخ در جهت صورت فلکی کماندار (قوس، Sagittarius) قرار دارد. فاصلهٔ آن بهطور دقیق مشخص نیست، اما برخی آن را حدود ۴٬۰۰۰ سال نوری برآورد کردهاند.
Image Credit: ESA/Webb, NASA & CSA, J. H. Kastner (RIT)