این تودههای عجیب فضایی چه هستند؟ این ابرهای کدرِ غبار میانستارهای و گاز، که در میان میدانهای پُرستاره و گاز هیدروژنِ درخشان قرار گرفتهاند، آنقدر بزرگ هستند که شاید بتوانند ستاره تشکیل دهند. خانهٔ آنها ناحیهای موسوم به IC 2944 است؛ زایشگاهی درخشان برای ستارگان که در فاصلهٔ حدود ۷۶۰۰ سال نوری، در جهت صورت فلکی قنطورس (Centaurus) قرار دارد.
بزرگترین این گلبولهای تاریک، که نخستینبار در سال ۱۹۵۰ توسط A. D. Thackeray با استفاده از تلسکوپی در آفریقای جنوبی مشاهده شد، احتمالاً از دو ابر مجزا اما همپوشان تشکیل شده است که هرکدام بیش از یک سال نوری پهنا دارند.
تصویر ارائهشده با پالت هابل از رصدخانهٔ ال سوسه در شیلی، همراه با دادههای دیگر، نشان میدهد که گلبولهای تاکری بر اثر تابش شدید فرابنفش ستارگان جوان و داغی که هماکنون در حال برانگیختن و گرمکردن سحابی گسیلشی درخشان هستند، دچار شکستگی و آشفتگی شدهاند.
این گلبولهای تاریک و نمونههای مشابه آنها که با دیگر نواحی ستارهزایی مرتبط هستند، ممکن است در نهایت بر اثر محیط خشن پیرامون خود از هم پراکنده شوند — مانند تودههای کیهانی از کره در یک ماهیتابهٔ داغ.
Image Credit & Copyright: John Hayes