در کهکشان راه شیری خودمان، دو ستارهٔ درخشان و نوکتیز مانند نگهبانان خاموش در برابر این نمای کیهانی ایستادهاند. در فاصلهای بسیار دورتر از آنها، کهکشانهای خوشهٔ هیدرا (مار باریک) قرار دارند. در واقع، در حالی که ستارگان نوکتیز پیشزمینه تنها چند صد سال نوری از ما فاصله دارند، کهکشانهای خوشهٔ هیدرا بیش از ۱۰۰ میلیون سال نوری دورتر هستند. سه کهکشان بزرگ در نزدیکی مرکز خوشه، شامل دو کهکشان بیضوی زردرنگ (NGC 3311 و NGC 3309) و یک کهکشان مارپیچی آبیِ برجسته (NGC 3312)، اعضای غالب این خوشه هستند و هر یک قطری در حدود ۱۵۰ هزار سال نوری دارند. جفت کهکشانی همپوشان و جالبی که با نام NGC 3314 شناخته میشود، در بالا و سمت چپ NGC 3312 دیده میشود. خوشهٔ کهکشانی هیدرا که با نام Abell 1060 نیز شناخته میشود، یکی از سه خوشهٔ بزرگ کهکشانی در شعاع ۲۰۰ میلیون سال نوری از راه شیری است. در جهان نزدیک، کهکشانها تحت تأثیر گرانش در قالب خوشهها به یکدیگر پیوند خوردهاند و این خوشهها نیز بهصورت سست در ابرخوشهها گرد هم آمدهاند. ابرخوشهها نیز به نوبهٔ خود در مقیاسهایی حتی بزرگتر همراستا و سازمانیافته دیده میشوند.
Image Credit & Copyright: Rafael Sampaio
