وقتی یک دنبالهدار از منظومه شمسی درونی خارج میشود چه اتفاقی برای آن میافتد؟
معمولاً ورود یک دنبالهدار به منظومه شمسی با هیجان فراوان و امیدهای زیادی همراه است که این دنبالهدار به جرمی درخشان و خوشمنظره برای عکاسی تبدیل شود. اما در مسیر خروج، هستهٔ دنبالهدار کمتر توسط خورشید گرم میشود، گاز و غبار کمتری از آن به بیرون رانده میشود، گیسوی درخشان (کُما) اطراف هسته کوچکتر و کمنورتر میشود و طول دُم آن نیز کاهش مییابد.
بسیاری از دنبالهدارها سپس به بخش بیرونی منظومه شمسی بازمیگردند و تنها پس از صدها یا هزاران سال دوباره ظاهر میشوند. در مقابل، برخی دنبالهدارها ــ مانند دنبالهدار C/2025 R3 (PanSTARRS) ــ از سیارات یک شتاب گرانشی دریافت میکنند و در نتیجه هرگز بازنخواهند گشت.
در تصویر، دنبالهدار R3 PanSTARRS طی شبهای متعددی در اوایل تا میانه ماه مه، در نزدیکی سرو پارانال در Chile (شیلی) با نوردهی عمیق تصویربرداری شده است. تصاویر متأخرتر که در بخش بالایی قاب دیده میشوند، بهوضوح کوچک شدن دُم یونی را نشان میدهند.
Image Credit & Copyright: Jakub Kuřák & Martin Mašek (FZU of the Czech Academy of Sciences)