گاهی جایی که هابل تاریکی مییابد، وب نور میبیند. نمونهای از این مورد، تصاویر ترکیبی امروز از مسیه ۶۴ (M64)، یک کهکشان مارپیچی نزدیک با نامهای متعدد است. نوار تاریک غبار که تا حدی هستهٔ درخشان آن را مسدود میکند، لقب «کهکشان چشم سیاه» را برای آن به ارمغان آورده است. ابزار فروسرخ میانی (MIRI) وب این غبار را که با رنگ قرمز نشان داده شده، میبیند؛ غباری که نور ستارگان تازهمتولدشدهٔ اطراف را جذب و دوباره گسیل میکند.
این ستارگان جوان در مناطق ستارهزای صورتیرنگ در تصویر دوم که تنها با هابل گرفته شده، جای گرفتهاند. نواحی گازی داخلی و خارجی M64 در خلاف جهت یکدیگر میچرخند و در محل برخورد و فشردهشدن دو «جریان» گاز، مناطقی با افزایش شکلگیری ستارگان ایجاد میکنند. احتمالاً یک ادغام میان M64 و کهکشانی کوچکتر علت حرکت مخالف گاز خارجی بوده است. زمانی تصور میشد که کهکشانهای مارپیچی تاریخچهای آرام داشتهاند. M64 یکی از شواهد کلیدی بود که نشان داد کهکشانهای مارپیچی، از جمله راه شیری، میتوانند و واقعاً نیز ادغامهایی را تجربه میکنند. نمای وب از M64 دربارهٔ ساختار، حرکت و ترکیب غبار کهکشان به اخترشناسان اطلاعات خواهد داد و زمینهای برای تاریخچهٔ ادغام و تکامل این کهکشان فراهم خواهد کرد.
Image Credit: NASA, CSA, ESA, F. Belfiore (ESO), J. Lee (STScI), A. Leroy (OSU), and D. Thilker (JHU);
Image Processing: G. Kober (NASA/Catholic University)
Text: Keighley Rockcliffe (NASA GSFC, UMBC CSST, CRESST II)