میراندا واقعاً چه شکلی است؟ از نظر بصری، تصویرهای قدیمی ناسا از مأموریت ویجر ۲ اخیراً با هم ترکیب و بازپرداخت شدهاند تا تصویر شاخص این قمر ۵۰۰ کیلومتری اورانوس به دست آید. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، ویجر ۲ از کنار اورانوس عبور کرد و به این قمرِ دهانهدار، شکسته و دارای شیارهای غیرمعمول نزدیک شد — قمری که نامش از روی یک شخصیت در نمایشنامهٔ ویلیام شکسپیر با عنوان توفان گرفته شده است. از نظر علمی، دانشمندان سیارهای با استفاده از دادههای قدیمی و تصاویر شفاف، در حال نظریهپردازی دوباره دربارهٔ عواملی هستند که ویژگیهای سطحی بسیار شدید میراندا را شکل دادهاند. یکی از فرضیههای اصلی این است که میراندا در زیر سطح یخی خود، زمانی میزبان اقیانوسی گسترده از آب مایع بوده که ممکن است بهتدریج در حال یخزدن باشد. به لطف میراث ویجر ۲، میراندا در کنار اروپا، تیتان و دیگر قمرهای یخی، وارد جستوجو برای آب و احتمالاً حیات میکروبی در منظومهٔ شمسی ما شده است.
Image Credit: NASA, JPL, Voyager 2; Processing & License: Flickr: zelario12; Text: Keighley Rockcliffe (NASA GSFC, UMBC CSST, CRESST II)