صورت فلکی تاج جنوبی (Corona Australis) با گنجینههایی آسمانی از ستارگان جوان و بسیار کهن میدرخشد.
ابر تاج جنوبی در سمت چپ تصویر امروز، مجموعهای از سحابیهای بازتابی و گسیلشی را در بر گرفته است. این ابر که در فاصلهٔ حدود ۴۳۰ سال نوری از زمین قرار دارد، یکی از نزدیکترین مناطق ستارهزایی به زمین به شمار میرود. این ناحیه حاوی گازی با دمایی بهاندازهٔ کافی پایین (حدود ۲۶۰- درجهٔ سلسیوس یا ۴۴۰- درجهٔ فارنهایت) است که میتواند بر اثر گرانش فروبپاشد و پیشستارهها را پدید آورد.
ستارگانی که بهتازگی شکل گرفتهاند، با بازتاب نور خود از مواد پیرامون، رنگهای آبی را بر سراسر ابر گستراندهاند. رقص مداری سامانهٔ دوتایی R تاج جنوبی نیز سحابی NGC 6729 را دستخوش آشفتگی کرده است. ستارهٔ جوانتر این جفت، با تابش فرابنفش خود، گازهای اطراف را یونیده میکند و باعث درخشش آنها میشود.
در گوشهٔ بالای سمت راست تصویر، خوشهٔ چلچراغ (NGC 6723) آویزان به نظر میرسد، اما در واقع دهها هزار سال نوری دورتر از همسایهٔ ظاهریِ ستارهزای خود قرار دارد. اگرچه NGC 6723 چندین دورهٔ ستارهزایی را پشت سر گذاشته و ستارگانی اندکی جوانتر را پدید آورده است، این «چلچراغ» با ستارگانی چشمک میزند که تقریباً همسنِ خود جهان هستند.
Image Credit: DES/DOE/FNAL/DECam/CTIO/NOIRLab/NSF/AURA
Image Processing: T.A. Rector (UAA/NOIRLab), R. Colombari & M. Zamani (NOIRLab)
Text: Keighley Rockcliffe (NASA GSFC, UMBC CSST, CRESST II)