اجرام منظومهٔ شمسی میتوانند اکتشافات اعماق فضا را از نظر مصرف سوخت بسیار کارآمدتر کنند! ویدیوی امروز نشان میدهد که چگونه فضاپیمای سایکی (Psyche) در ماه مه ۲۰۲۶، با استفاده از یک کمکگرانشی از سیارهٔ مریخ، ضمن صرف حداقل سوخت، سرعت خود را افزایش داد و مسیرش را تغییر داد.
مریخ با سرعت متوسطی نزدیک به ۸۷٬۰۰۰ کیلومتر بر ساعت (۵۴٬۰۰۰ مایل بر ساعت) به دور خورشید گردش میکند. حرکت مداری و گرانش این سیاره باعث شد مریخ فضاپیمای سایکی را با خود «بکشد» و در نتیجه سرعت آن افزایش یابد.
از سال ۱۹۵۹ و مأموریت لونا ۳، از مانورهای کمکگرانشی برای رساندن فضاپیماها (مانند وویجرها و کاسینی) به مقاصدی بسیار دورتر از آنچه تنها با سوخت خود میتوانستند برسند، استفاده شده است.
این مانور، فضاپیمای سایکی را در مسیر سفرش به سوی سیارک سایکی یاری کرد؛ سیارکی که انتظار میرود این فضاپیما در سال ۲۰۲۹ به آن برسد. سایکی هنگام عبور از کنار مریخ، ابزارهای علمی خود را نیز آزمایش کرد؛ ابزارهایی که قرار است ترکیب شیمیایی و میدان مغناطیسی این سیارک را بررسی کنند.
این نخستین مأموریتی است که به سوی سیارکی انجام میشود که گمان میرود بخش عمدهٔ آن از فلز تشکیل شده باشد، نه از سنگ یا یخ. چنین اجرامی از مهمترین مصالح اولیهٔ سازندهٔ سیارات به شمار میروند.
Video Credit: NASA/JPL-Caltech/ASU/True Story Films
Text: Keighley Rockcliffe (NASA GSFC, UMBC CSST, CRESST II)