چه چیزی باعث شکلگیری گرههای غیرمعمول گاز و غبار در سحابیهای سیارهای میشود؟ این گرهها که در سحابی حلقه، سحابی دمبل و NGC 2392 نیز دیده شدهاند، در ابتدا توسط نظریهها پیشبینی نشده بودند و منشأ آنها هنوز هم بهخوبی شناخته نشده است.
در این تصویر که بخشی از سحابی مارپیچ (هلیکس) را نشان میدهد، تلسکوپ فضایی جیمز وب James Webb Space Telescope جزئیات شگفتانگیزی را در نور فروسرخ ثبت کرده است.
این گرههای دنبالهدارمانند جرمی تقریباً هماندازهٔ زمین دارند، اما ابعاد آنها معمولاً چندین برابر قطر مدار پلوتو است.
یکی از فرضیهها برای توضیح شکلگیری و تکامل این گرهها این است که گاز موجود، توسط باد ستارهای کمچگال اما بسیار پرانرژیِ ستارهٔ مرکزی که در حال تحول است، به بیرون رانده میشود. این فرایند میتواند بر اثر ناپایداری ریلی–تیلور باعث تکهتکه شدن گاز و ایجاد این ساختارهای گرهای شود.
سحابی هلیکس یکی از نزدیکترین نمونههای یک سحابی سیارهای است که در پایان چرخهٔ زندگی ستارهای مشابه خورشید شکل گرفته است.
این سحابی که با شناسهٔ NGC 7293 نیز شناخته میشود، حدود ۶۵۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و در جهت صورت فلکی دلو (آبریز) (Aquarius) قرار گرفته است.
Image Credit: NASA, ESA, CSA, STScI, JWST; Processing: A. Pagan (STScI)