این تصویر سلفی فضاپیمای روزتا در ۷ اکتبر ۲۰۱۴ ثبت شده است. در آن زمان، این فضاپیمای تعقیب‌کننده دنباله‌دار حدود ۴۷۲ میلیون کیلومتر از سیاره زمین فاصله داشت، اما تنها ۱۶ کیلومتر بالاتر از سطح دنباله‌دار 67P/چوریوموف–گراسیمنکو قرار گرفته بود.
در پشت فضاپیما، نزدیک به بالای تصویر، جریان‌هایی از غبار و گاز از هسته دولُبی عجیب این دنباله‌دار به بیرون پراکنده می‌شوند. نور درخشان خورشید از یکی از آرایه‌های خورشیدی ۱۴ متری روزتا بازتاب می‌یابد.
در واقع، برای ثبت این صحنه چشمگیر با کنتراست بالا، دو نوردهی، یکی کوتاه و دیگری طولانی، با یکدیگر ترکیب شده‌اند. این تصاویر با استفاده از سامانه دوربین CIVA روی سطح‌نشین فیله ثبت شده‌اند که در آن زمان هنوز به روزتا متصل بود.
محل اصلی فرود انتخاب‌شده برای فیله، در نیمکره قابل مشاهده لُب کوچک‌تر هسته دنباله‌دار قرار داشت.
این آخرین تصویری بود که دوربین فیله پیش از جدا شدن سطح‌نشین از روزتا در ۱۲ نوامبر ثبت کرد. اندکی پس از جدایی، فیله تصویر دیگری در حالی ثبت کرد که به سمت مدارگرد پشت سر خود نگاه می‌کرد و سپس فرود خود را به سوی هسته دنباله‌دار آغاز کرد.
