یک بشقاب‌پرنده از فضای بیرونی، پس از آنکه با رادار ردیابی و توسط بالگردها تعقیب شد، در بیابان یوتا سقوط کرد. سال ۲۰۰۴ بود، اما هیچ موجود فضایی در این ماجرا حضور نداشت.
این بشقاب‌پرنده که در تصویر دیده می‌شود، در واقع کپسول بازگشت نمونهٔ مأموریت جنسیس (Genesis) بود؛ بخشی از فضاپیمای رباتیک جنسیس که در سال ۲۰۰۱ توسط ناسا پرتاب شد تا خورشید را مطالعه کند.
این کپسول با سرعتی بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت به شکلی غیرمنتظره فرودی سخت داشت، زیرا چترهای نجات آن طبق برنامه باز نشدند.
مأموریت جنسیس در مداری به دور خورشید در حال گردش بود و ذرات باد خورشیدی را جمع‌آوری می‌کرد؛ ذراتی که معمولاً توسط میدان مغناطیسی زمین منحرف می‌شوند و به سطح زمین نمی‌رسند.
با وجود این فرود پرحادثه، بسیاری از نمونه‌های بازگشتی به اندازه‌ای سالم باقی ماندند که امکان بررسی علمی آن‌ها فراهم شد. از جمله دستاوردهای جنسیس می‌توان به دستیابی به جزئیات تازه‌ای دربارهٔ ترکیب شیمیایی خورشید و تفاوت فراوانی برخی از عناصر در بخش‌های مختلف منظومهٔ شمسی اشاره کرد.
این نتایج سرنخ‌های ارزشمندی دربارهٔ چگونگی شکل‌گیری خورشید و سیارات در میلیاردها سال پیش در اختیار دانشمندان قرار داده‌اند.