یک کهکشان را بر اساس اندازهاش قضاوت نکنید. کهکشان میزبان ما، راه شیری، حدود ۱۰۰ هزار سال نوری قطر دارد. این گستره عظیم از فضا، صدها میلیارد ستاره را در خود جای داده است!
کوچکترین کهکشانها که کهکشانهای کوتوله نامیده میشوند، حدود یکدهم اندازه راه شیری هستند و تنها چند میلیارد ستاره دارند. آنها همچنین رایجترین نوع کهکشان در سراسر جهان هستند.
تصویر امروز یکی از این کهکشانهای کوتوله، یعنی NGC 4449 را نشان میدهد که توسط تلسکوپ فضایی هابل ثبت شده است.
در کهکشان NGC 4449 و کهکشانهای کوتوله مشابه آن، مقدار اکسیژن بیشتری از آنچه مدلها پیشبینی میکنند، وجود ندارد. این موضوع نشان میدهد که بادهای ستارهای و ابرنواخترها در بیرون راندن اکسیژن و دیگر عناصر سنگین از این کهکشانها، بهطرز شگفتآوری مؤثر هستند.
در نهایت مشخص شده است که این کهکشانهای کوچک ممکن است نقش بزرگی در پراکنده کردن عناصر سنگین در سراسر جهان داشته باشند؛ عناصری که مواد اولیه سازنده ستارگان، سیارات و حیات هستند!
