NGC 1333 در نور مرئی بهصورت یک سحابی بازتابی دیده میشود که با طیفهای متمایل به آبی شناخته میشود؛ رنگی که مشخصهٔ بازتاب نور ستارگان توسط غبار میانستارهای است. این جرم که تنها حدود ۱٬۰۰۰ سال نوری در جهت صورت فلکی قهرمانانهٔ برساووش (پرسئوس) فاصله دارد، در لبهٔ یک ابر مولکولی بزرگِ ستارهزا قرار گرفته است. این نمای نزدیک تلسکوپی پهنهای بیش از دو ماه کامل در آسمان — یا کمی بیش از ۱۵ سال نوری در فاصلهٔ برآوردشدهٔ NGC 1333 — را دربر میگیرد. این تصویر جزئیات ناحیهٔ غبارآلود را همراه با نشانههای مشخصی از گسیلش سرخِ پُرکنتراست از اجرام هربیگ–هارو، فوارهها و گازِ درخشانِ شوکی که از ستارگان تازهمتولدشده ساطع میشوند، نشان میدهد. در واقع، NGC 1333 شامل صدها ستاره با سنی کمتر از یک میلیون سال است که بیشتر آنها هنوز بهواسطهٔ غبار فراگیر میانستارهای از دید تلسکوپهای نوری پنهان ماندهاند. این محیط آشفته ممکن است مشابه شرایطی باشد که خورشید خودِ ما بیش از ۴٫۵ میلیارد سال پیش در آن شکل گرفته است.
Image Credit & Copyright: Robert Eder
