آیا این همان چیزی است که در آینده بر سر خورشید ما خواهد آمد؟ بسیار محتمل است. نخستین سرنخ دربارهٔ آیندهٔ خورشید ما بهطور اتفاقی در سال ۱۷۶۴ کشف شد. در آن زمان، شارل مسیه در حال گردآوری فهرستی از اجرام پخشیدهای بود که نباید با دنبالهدارها اشتباه گرفته میشدند. بیستوهفتمین جرم در فهرست مسیه، که امروزه با نام M27 یا سحابی دمبل شناخته میشود، یک سحابی سیارهنما است؛ یکی از درخشانترین سحابیهای سیارهنما در آسمان که با دوربین دوچشمی در جهت صورت فلکی روباه (Vulpecula) نیز قابل مشاهده است.
نور M27 حدود ۱۰۰۰ سال زمان نیاز دارد تا به ما برسد. این جرم در تصویر حاضر با رنگهایی تقویتشده نمایش داده شده است؛ قرمز برای هیدروژن و آبی برای اکسیژن.
اکنون میدانیم که حدود ۶ میلیارد سال دیگر، خورشید ما گازهای لایههای بیرونی خود را به صورت یک سحابی سیارهنما مشابه M27 به فضا پرتاب خواهد کرد، در حالی که بخش مرکزی باقیماندهٔ آن به یک ستارهٔ کوتولهٔ سفید داغِ گسیلکنندهٔ پرتو ایکس تبدیل خواهد شد.
با این حال، درک فیزیک و اهمیت M27 بسیار فراتر از توان علمی قرن هجدهم بود. حتی امروزه نیز بسیاری از جنبههای سحابیهای سیارهنما همچنان رازآلود باقی ماندهاند، از جمله اینکه چگونه شکلهای پیچیده و گوناگون آنها پدید میآیند.
Image Credit & Copyright: Francesco Antonucci