به نظر می‌رسد اشکال شبح‌وار در این گستره غبارآلود پرسه می‌زنند و در دل شب، در صورت فلکی سلطنتی قیفاووس شناورند. البته این اشکال در واقع ابرهای غبار کیهانی هستند که در نور ضعیف بازتاب‌شده ستارگان دیده می‌شوند. آن‌ها در فاصله‌ای بسیار دور از محله کیهانی خودمان، در بالای صفحه کهکشان راه شیری و در لبه مجموعه ابرهای مولکولی شعله قیفاووس، در فاصله حدود ۱۲۰۰ سال نوری، کمین کرده‌اند. سحابی vdB 141 یا Sh2-136 که بیش از ۲ سال نوری گستردگی دارد و از بیشتر اشباح دیگر درخشان‌تر است، با نام سحابی شبح نیز شناخته می‌شود. این سحابی در پایین سمت راست میدان دید پرستاره قرار دارد. درون سحابی شبح، نشانه‌های سرخ‌فامی از رمبش هسته‌های چگال در مراحل اولیه شکل‌گیری ستارگان دیده می‌شود. NGC 7023، سحابی زنبق، با رنگ وهم‌آلود غبار میان‌ستاره‌ای که نور آبی‌فام ستارگان جوان و داغ را بازتاب می‌دهد، در میان تاریکی و اندکی در سمت چپ مرکز تصویر خودنمایی می‌کند. در این قاب گسترده تلسکوپی، این میدان‌های حاصلخیز غبار میان‌ستاره‌ای در پهنه آسمان به اندازه تقریباً شش قرص ماه کامل امتداد یافته‌اند.